Het proces, stap voor stap

U vertelt wat u voor zich ziet. Een dorp, uitzicht op zee, een plek om met pensioen te gaan, iets voor augustus, iets dat u er tussendoor kunt verhuren. Ik stel een paar vragen en zeg u eerlijk of ik de juiste persoon ben om te helpen.

Soms is het antwoord nee. Komt u hier al vijftien jaar, spreekt u genoeg Catalaans om ruzie te maken met een aannemer en heeft u er al een in Palafrugell die bevalt, dan heeft u mij niet nodig. Dat zeg ik liever in de eerste twintig minuten dan onderaan een factuur.

Dit gesprek gaat over de Costa Brava, niet over huizen. Het is het gesprek waarvan ik wou dat iemand het met mij had gevoerd voordat ik hierheen verhuisde.

We hebben het over hoe het leven hier werkelijk loopt. Hoe de kust eruitziet in februari, als de helft van de luiken dicht zit. Hoe een comunidad de propietarios werkt en waar die over mag beslissen zonder het u te vragen. Wat een huis per jaar kost om overeind te houden, wat een heel ander getal is dan wat het kost om te kopen. Hoe mensen hier met elkaar omgaan, en waarom “volgende week” een echt antwoord is en geen uitstel.

Niets ervan is dramatisch. Het is alleen anders dan u gewend bent, en wie dat vroeg accepteert heeft het hier veel makkelijker dan wie zich drie jaar lang blijft verbazen.

U komt uit dit uur met een realistisch beeld en, nuttiger nog, met een kortere lijst van wat u werkelijk wilt.

Na de intake stuur ik u een vragenlijst. Budget, en daarna het eerlijke budget zodra overdrachtsbelasting, notaris, register en het eerste jaar reparaties erin zitten. Hoeveel weken per jaar u hier werkelijk bent. Winter of zomer. Of u van plan bent te verhuren, en of u heeft uitgezocht wat een toeristenvergunning in die specifieke gemeente inhoudt. Hoe u denkt over trappen, over een tuin, over de buren in augustus, over een kwartier rijden naar een bakker in februari.

Het invullen duurt ongeveer een half uur en het brengt bij stellen meestal een gesprek op gang. Dat is de bedoeling. Dat gesprek voert u beter aan uw eigen keukentafel dan in iemands gang met een makelaar die op zijn horloge kijkt.

Ik neem uw briefing mee naar de makelaars waar ik mee werk. Niet naar allemaal. Naar degenen die de telefoon opnemen, die me over een probleem met een huis vertellen voordat ik het zelf vind, en die me nog nooit iets hebben proberen te verkopen dat ik zelf niet zou kopen.

Wat er terugkomt zijn een, twee of hooguit drie woningen. Geen browser vol tabbladen. Past er niets, dan zeg ik dat er niets past, en verbreden we de briefing of wachten we op het najaar. Een lege shortlist is ook een uitkomst, en een goedkopere dan het alternatief.

Ik ga mee als u dat wilt. De makelaar laat u het terras en het licht zien, en terecht, want het terras en het licht zijn de reden dat u hier überhaupt bent.

Ik kijk naar de rest. Waar de vochtlijn op de muur staat en hoe hoog die is geklommen. Of het dak gerepareerd is of alleen afgedekt. Waar de lege kavel ernaast voor bestemd is. Of het zwembad een echte pompruimte heeft of een kast met ambities. Waar de vorige eigenaar duidelijk mee is gestopt, en in welk jaar.

Onderhandelen over de prijs doe ik zelf niet. Dat is werk voor een aankoopmakelaar, en wilt u er een naast u hebben, dan regelen we dat vóór de bezichtigingen in plaats van erna.

Ik ben er niet om u iets uit het hoofd te praten. Ik ben er als degene die na een goede lunch nog steeds eerlijk is.

Voor de woning waar u het meest serieus over bent, krijgt u het op papier. In welke staat het gebouw werkelijk is. Wat ik verwacht dat u de eerste drie jaar uitgeeft, met prijzen van deze kust en niet uit een spreadsheet. Wat ik als eerste zou herstellen en wat kan wachten. Waarmee ik zou onderhandelen. En, als het van toepassing is, waar ik van weg zou lopen.

Elk rapport loopt dezelfde punten langs, in dezelfde volgorde, zodat u het ene naast het andere kunt leggen: de constructie en het dak, de elektra, het water, het afvalwater, de verwarming en koeling, de tuin en het zwembad, de poort, de papieren, en de bereikbaarheid van het huis zelf. Waar ik niet bij kon, een kruipruimte onder een ingebouwde kast of een plat dak zonder ladder, staat dat in het rapport in plaats van dat u aanneemt dat ik gekeken heb.

Het rapport is een advies. Het is geen keuring, het is niet bindend en ik teken nergens voor. Het is de geschreven mening van iemand die hier jarenlang huizen heeft gerepareerd en onderhouden voor zijn brood, op papier gezet zodat u het twee keer kunt lezen en er een nacht over kunt slapen voordat u beslist.

Eén rapport is inbegrepen. Wilt u een tweede woning ook uitgeschreven hebben, dan spreken we dat vooraf af, niet achteraf.